Goede levensbeschouwelijke communicatie staat of valt met het stellen van de juiste vragen. We hebben het gezien met de eerste en tweede taal, met de eerstetaalteksten die met tweedetaalvragen bestookt worden en omgekeerd, wat alleen maar tot grote verwarring heeft geleid.

Hetzelfde doet zich voor bij de verantwoorde ethische analyse.

We hebben een situatie-analyse, die vraagt om alleen zakelijke vragen en antwoorden. Dat betekent dat in die fase levensbeschouwelijke en/of ethische vragen NOOIT gesteld mogen worden, omdat dan het antwoord al in de situatie-analyse opgesloten zit. Door de situatie-analyse vrij te houden van levensbeschouwelijke en ethische zaken kan de ethische analyse uiteindelijk zorgvuldig gebeuren!